Hep savunma hattindayim. Hayatin ve baskalarinin acisini cektiriyorum kendime. Gerceklikle yuzlesebilmekten acizim.  Gunes bile, salt varligiyla eziyor, huzne boguyor beni. Sadece gece vakti geceleyin, kendimle bas basayken her seyden uzak her seyi unutan ne gerceklikle ne de bir seylerin yarariyla ilgisi olmayan yitik gecede kendime kavusuyor, biraz teselli buluyorum. 

Hayatim usuyor.

Yorumlar

Popüler Yayınlar